KOMPAS

Natwerk.nl

Information
 

Vrijdag 27 mei 2011 vertrok het fijnproeversteam van Natwerk vanuit Amsterdam richting het laarsvormige land. De missie was om de mooiste, beste en lekkerste; ofwel de bruutste citroenen van Italië te vinden. Om 's werelds beste limoncello te maken.

Na een tijdje rijden, een stukje varen en een grondige scheerbeurt van de lokale barbiere werd de hoofdstad van Sicilië bereikt. En zo kon -met de snorren dezelfde kant op– begonnen worden aan de zoektocht naar de goudgele vrucht.

Het citroenzoeken begon in Palermo, waar op de markt werd verteld dat Bagheria de uitgelezen plek is voor goede citroenen.

Maar na het plukken van de eerste Bagheriaanse citroenen gebaarde een boertje dat de allerbeste citroenen van Sicilië eigenlijk in Barcellona Pozzo di Gotto groeiden, een klein stadje aan de Noordkust.

Eenmaal aangekomen begreep het team wat hij bedoelde; betere citroenen hadden ze in de wijde omgeving nog niet gezien.

De eerste grote slag werd geslagen: in de fabriek van Salamita kochten de jongens netjes hun eerste kistje, maar...

...niet zonder daarna zelf de gaard in te trekken, om eigenhandig de pot te verdubbelen.


Maar met citroenen alleen waren ze er nog niet. Een louche kroegbaas van 't dorpsplein wist ze aan pure alcohol en een vat te helpen.

Het zit namelijk zo: voor limoncello gebruik je alleen de buitenste gele laag van de citroenschil. En deze laat je trekken in zuivere alcohol.

De zoektocht naar perfectie hield niet op bij het Siciliaanse eiland. Terug op het vasteland, bij Salerno, lag op een rotshelling aan zee de mooiste citroengaard die ze tot dan toe gezien hadden. Het was meteen duidelijk: hier groeiden de bruutste citroenen.

Na stevige onderhandelingen mocht team Natwerk zelf de boom in om de allermooiste exemplaren te selecteren en met de hand te plukken.

Een halve dag plukken op het hoogste niveau leverde een dikke achthonderd topstukken op – welke vakkundig achterin de productiewagen werden gepositioneerd.

Op het dorpsplein van Sorrento schilden zij met ijzeren discipline de enorme lading citroenen.

Dit kon niet lang onopgemerkt blijven. Onder grote belangstelling werden de geschilde citroenen geschonken aan de plaatselijke gelateria. In ruil voor een gratis ijsje, voor alle omstanders.

Terug in Amsterdam werden de verhoudingen met militaire precisie bepaald: de citroen, alcohol, suiker en het water zijn volgens dagenoude traditie gedoseerd tot Bello Limoncello, de macho onder de likeuren.

Drink 'm ijskoud, dan is ie goud.

BelloLimcello